มีนัดฉีดบ่ายโมงตรง
แต่ว่าหมอจูเลียโทรมาว่าแกมีปัญหาเล็กน้อย อยากเลื่อนเป็นบ่ายสองครึ่ง
หรือไม่ก็แกจะโอนไปให้คุณหมออีกท่านซึ่งแกเตรียมไว้ให้เราแล้ว
เรายังเลือกเวลาเดิมเพราะไม่อยากให้เลท
จริงๆ อยากได้เวลาเช้าด้วยซ้ำเพราะมิดไวฟ์เคยแนะนำไว้
เผื่อว่าลูกมีไข้หรืองอแง เราจะได้เห็นอาการเค้า
ดีกว่าฉีดแล้วกลับมาตอนเย็นแล้วก็เป็นเวลากลางคืน เราอาจจะไม่ได้มาสังเกต
เวลาใหม่คือบ่ายโมงสิบห้า เป็นหมอผู้ชายแทน ชื่อ หมอเจมส์
เราก็คิดในใจ เอาฟะ หมอผู้ชายคงช่วยจับฌอน หากว่าฌอนดิ้นอ่ะ
ก่อนหน้าจะไป ฌอนก็ไม่ได้นอนอะไรมากมาย ค่อนข้างลั้นลา เล่นกับแม่
คุยยิ้มไปเรื่อยเหมือนเคย (ยังไม่รู้ตัว อิอิ)


มีคนเอาแมงเต่าทองมาให้ ฌอนไม่ค่อยชอบ
ดูดจ๊วบ ๆ แล้วก็หลุดทุกที
ระหว่างเดินไปคลีนิก ฌอนก็หลับตามเคยในกระเป๋าจิงโจ้
ไปถึงก็รอแป๊บนึง หมอเจมส์ก็ออกมาเรียก " ฌอน วู" เราก็ขานรับ อุ๊ย หมอหล่ออ่ะ 555
หมอเจมส์ก็อธิบายว่าเดี๋ยวทำอะไรบ้าง แล้วก็ขอตัวไปเตรียมเข็มกะยาหยอดโรต้า
ระหว่างนั้น เราก็วางฌอนบนเตียง เค้าก็ตื่นล๊ะ แต่ไม่โยเยอะไร
ยังยิ้มตอบ ดูร่าเริงปกติ แม่คิดในใจ เดี๋ยวจะร้องมั้ยเนี่ยะลูกเอ๊ย
พอถึงเวลาปุ๊บ หมอเจมส์ก็เอาอุปกรณ์มาตั้งเรียบร้อย
เราเหลือบไปดู อุ๊ย เข็มไม่ใหญ่อย่างที่จินตนาการมาแฮะ
เราถามว่า จะให้ช่วยจับลูกมั้ยคะ หมอเจมส์บอก โนวอรี่
ยูจับมือลูก เล่นกับลูกต่อไปเลย เราก็จับมือฌอนแล้วก็หยอกล้อกัน
(คุณแม่น้องอะตอมเม้นท์แนะนำไว้ ขอบคุณมากค่า)
ฌอนก็จ้องหน้าจ้องตาเราอย่างเคย แล้วหมอก็เริ่มจิ้ม ..
สังเกตว่าฌอนจ้องหน้าเราแล้วก็สมาธิหลุดจากแม่นิดนึง (โดนจิ้มแล้น)
แล้วทำหน้าเหมือนกำลังนึกว่า " เฮ้ย ไรอ้ะ เจ็บอ้ะ " 555
แล้วก็ แง๊ ~ แต่ว่าแง๊แป๊บเดียวจริง ๆ
พอเราปลอบ ๆ จับมือโยก ๆ แล้วก็จ้องหน้าเค้า คุยกับเค้า เค้าก็หยุดเลยทันที
ยังไม่จบ ยังเหลืออีกเข็มนึง..
เหมือนเคย มุขเดิม เค้าก็ยิ้มกับแม่แล้วก็สมาธิหลุดจากแม่อีกตอนโดนจิ้ม
ฌอนคงคิดในใจ " เฮ้ย ไรว้า ทำไมเจ็บอีกแล้วอ้ะ " 555
ทีนี้ร้องนานกว่าเข็มแรกหน่อยนึง เราก็ยกฌอนแนบอก
ปลอบเค้าแป๊บเดียวก็หยุดร้อง หยุดแบบเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นก่อนหน้านี้เลย
เก่งมากเลยลูก เพราะแม่นึกว่าลูกจะโยเยมากกว่านี้เสียอีก อุตส่าห์เตรียมรับมือเต็มที่
^^

ทีนี้เหลือยาหยอด ก็มานั่งให้หมอเจมส์หยอดยาโรต้า
ปรากฏว่าทำให้หมอเซอร์ไพรซ์ด้วยกันกินแบบไม่มีหกไม่มีล้นทะลักออกมาเลย !!
กลืน ๆ เลียแผล่บ ๆ เกลี้ยงเรย เก่งจังเลยลูกกกก
เสร็จแล้วก็กลับบ้าน ระหว่างทาง ฌอนก็หลับผล่อยไป
เราก็รายงานเจว่าลูกเก่งจังเลย สมกับที่เจคุยกับลูกไว้ก่อนไปทำงานจริง ๆ
มีโยเยเล็กน้อยเมื่อกลับมาบ้านแล้ว เราก็สงสารลูก
เหมือนกับนี่ก็เป็น Big Day สำหรับเค้าเลยนะ
พอกล่อมนอนเค้าก็หลับ แต่พอวางเค้าจะตื่น
ก็เลยต้องกอดและกก ให้เค้าหลับในอกเสียเลย
เราเองก็นั่งหลับไปด้วย ความที่เหนื่อยเช่นกัน

หงอยเลยลูกเอ๊ย หัวเหอฟู
เค้าก็ตัวรุม ๆ นะ เราก็ให้กินยา และก็เงียบ ๆ หงอย ๆ
แต่พอรุ่งเช้าก็ลั๊นลาแรงเยอะเช่นเคย ^^
วันรุ่งขึ้น
บีซี่เดย์ของสองแม่ลูก ^^
เราก็ไปหามิดไวฟ์ ตรวจเช็คฌอน
ฌอนไม่ร้องเลยยยยย มิดไวฟ์เลยเล่นกับฌอนใหญ่ คือ ตรวจหลาย ๆ อย่าง
ส่วนมากตรวจเรื่องพัฒนาการ
แต่ติดตรงฌอน ปล่อยลมเหม็น สองสามครั้ง 555

ฌอนหนัก 5.555
ยาว 57.2
รอบศีรษะ 40.6
เสร็จจากตรงนี้ปุ๊บ เราสองคนก็ต่อด้วย "คลาสนวดเบบี๋" ~
ต้องเตรียมอุปกรณ์คือผ้ารองและออยล์มาด้วย
วันนี้น้องโซฟีก็มา และรู้จักเพื่อนเพิ่มอีกสองคน เป็นฝาแฝดชายหญิง
คือ น้องโอลิเวอร์ และ น้องเก็มมี่

ฝาแฝดโอวิเวอร์ แอนด์ เก็มมี่ จ๊ะ
(คุณแม่เอาไม่ไหว คุณยายต้องมาช่วยเลี้ยงด้วยคน)
เด็ก ๆ ก็พร้อมใจนอนกันเป็นวงกลม ยอมให้คุณแม่นวดตามคุณครู
นวดตัวนวดหลังกันเสร็จ ก็ทยอยโยเยร้องระงมอย่างพร้อมเพรียงกัน
แล้วจากนั้นก็หลับกันระนาว 555
ฌอนก็รวมกับเค้าด้วย ฌอนยอมให้นวดจนเกือบทุกวิธี
ยกเว้นนวดใบหน้า เสียดายเพราะเค้าเบื่อซะก่อน
หลังนวดแล้ว เบบี๋คงสบาย ก็เลยหลับกันหมด
ขนาดน้องโซฟีผู้ไม่เคยหลับ ยังสลบเหมือดเลย
แม่น้องโซฟีบอกว่า ว๊าย อย่างงี้นวดให้ลูกสามเวลาต่อวันเลยดีกว่า 555

แปะป้ายชื่อแม่ลูกอย่างเคย

ขำตรงตอนถอดเสื้อผ้าเบบี๋ แม่น้องโซฟีบอกว่า
พี่ฌอน ปิดตาก่อนเร็ว อย่ามองโซฟีนะ 555
ตอนนี้เราเริ่มสนิทกับแม่น้องโซฟีแล้ว แถมบ้านอยู่ใกล้กันด้วย
(เพิ่งรู้ เพราะเจอกันบนถนนโดยบังเอิญ)
สรุปว่า มี 2 สาวขนาบฌอน คือน้องโซฟีกับน้องเก็มมี่ (แฝดน้องโอลิเวอร์นั่นหล่ะ)
แล้วตาฌอนเอามือไป ตี ๆ หัวน้องโซฟีแบบไม่ตั้งใจ นั่นถ้าน้องเค้ามีผม ฌอนคงดึงอ่ะ
เราก็ขอโทษแม่น้องโซฟีแล้วก็เลื่อนฌอนออกมาห่าง ๆ
แม่น้องโซฟีหัวเราะใหญ่
จากนั้นก็มองน้องเก็มมี่ตลอดดดด แล้วก็ ปล่อยลมเหม็น หลายยก
ในที่สุด น้องเก็มมี่ก็ ปล่อยลม ตอบกลับมาตอบรับสัมพันธ์ 555

บรรดาแม่ ๆ
(เสียดายไม่ได้ถ่ายตอนลูกเรียงกันเป็นวงกลม เกรงใจเค้า ไม่กล้าถ่าย)

นี่ก็วงกลมคุณครู
คนที่นั่งก็ถือตุ๊กตา คนที่ยืนก็อุ้มฌอนอยู่
สงสัยฌอนเป็นขวัญใจคุณครู 555 ครูชอบเอาไปอุ้ม
กลับบ้านกันแบบเหนื่อยเลย
ฌอนมาปล่อยระเบิดตู้มที่บ้าน
(หลังจากที่ปล่อยลมให้สาว ๆ ดมมาตลอดบ่าย ><")
จากนั้นก็ให้เค้าดูดนม โหย ดูดหนักมากกก
เหมือนเครื่องสูบมาก ๆ ดูจะหิวมาก แต่ไม่เห็นร้องหิวเลยแฮะ แต่คงหิวหล่ะ สูบเอา ๆ ๆ
เรายังตกใจเลยว่าลูกสูบหนักสุด ๆ แต่ชอบเพราะว่ามันจะได้กระตุ้นเราด้วย
ก็เลยให้ฌอนดูดนมซ้ายให้เยอะ ๆ เพราะฌอนมักจะชอบนมขวามากกว่า
พอคุณพ่อกลับมา ฌอนก็อ้อแอ้ ๆ กับเจ
เม้าท์เยอะเชียวว่าวันนี้เค้าไปทำอะไรมาบ้าง
เจก็หลงลูกมากกก จูบอยู่นั่น
ลูกก็น่ารักช่วงค่ำ ๆ ผิวขาวไข่มุกมาก ๆ ปากแดงแปร๊ด
ไม่รู้ทำไม ช่วงเย็น ๆ ค่ำ ๆ จะน่ารักสุด ๆ เลย
สงสัยจะน่ารักรอคุณพ่อกระมัง

จบจ้า ยาวเฟื้อยเลยวันนี้ กิจกรรมเยอะไปหน่อยนุง ^^"