Melbourne Time

 

 

 

Mom & Dad

 

Sean and Ara

  

ps.     ซารางแฮ ~~~  

Favourite Links

 

 

Sean Woo 

 

 

Ara Woo

 

My Tropicana Cafe

พุงพุ๊งพุง + ประสบการณ์คลอด

 

Instagram 

 
 
 

พุง ~

 

พุงพุ๊งพุง ประสบการณ์คลอด

 

 

 

 

พุงพุ๊งพุง ประสบการณ์คลอด

 

 

 

 

พุงพุ๊งพุง ประสบการณ์คลอด

 

 

 

 

พุงพุ๊งพุง ประสบการณ์คลอด

 

 

 

พุงพุ๊งพุง ประสบการณ์คลอด

 

 

 

 

พุงพุ๊งพุง ประสบการณ์คลอด

 

 

 

 

 

พุงพุ๊งพุง ประสบการณ์คลอด

 

 

 

 

 

พุงพุ๊งพุง ประสบการณ์คลอด

 

 

 

 

 

พุงพุ๊งพุง ประสบการณ์คลอด

ส ะ ดื อ บ่ อ น้ำ  @ 6 months~

 

 

 

 

 

พุงพุ๊งพุง ประสบการณ์คลอด

~ Jay + Koy ~

 

 

 

 

พุงพุ๊งพุง ประสบการณ์คลอด

 

 

 

 

พุงพุ๊งพุง ประสบการณ์คลอด

7 months ~

 

 

 

 

พุงพุ๊งพุง ประสบการณ์คลอด

 

 

 

 

พุงพุ๊งพุง ประสบการณ์คลอด

 

 

 

 

พุงพุ๊งพุง ประสบการณ์คลอด

 

 

 

พุงพุ๊งพุง ประสบการณ์คลอด

 

 

 

 

พุงพุ๊งพุง ประสบการณ์คลอด

about 34 weeks~

 

 

 

 

พุงพุ๊งพุง ประสบการณ์คลอด

34 weeks too ~

 

 

 

 

พุงพุ๊งพุง ประสบการณ์คลอด

พุงแข็งหัวแอปเปิ้ล

 

 

 

 

พุงพุ๊งพุง ประสบการณ์คลอด

 

 

 

 

พุงพุ๊งพุง ประสบการณ์คลอด

36 weeks~

 

 

 

 

พุงพุ๊งพุง ประสบการณ์คลอด

36 weeks~ 9 เดือน

 

 

 

 

  .. to be continued...

คอนทินิวอีกไม่กี่วีคล๊ะนะ

ใกล้จะเจอะ สมฌอนน้อย ศิษย์สกุลวู ล๊ะ

^^

 

 

 

ประสบการณ์การคลอดของเรา

 





พุงพุ๊งพุง ประสบการณ์คลอด

 

คลิปวันผ่าคลอด

 

 

 

เตือนไว้ก่อนว่ายาวนะคะวันนี้ แต่ว่าอาจจะไม่ละเอียดทุกอย่าง เอาเท่าที่จำได้นะคะ (ซึ่งก็จำได้เยอะทีเดียวหล่ะค่ะ)

 

 

วันพุธ 6 กุมภา ช่วงหกโมงเย็น

ตอนนั้นเจกลับจากทำงานพอดี เราเริ่ม contraction แต่ตอนแรกยังไม่ได้เจ็บอะไรมาก แต่ก็รู้สึกว่ามันไม่ค่อยเหมือนเดิม มันมีแปล๊บ ๆ เล็ก ๆ พอซักพักนึง ก็เริ่มบอกเจว่า มันแปลก ๆ แล้วนะ รู้สึกจะเจ็บ ๆ

 

ทีนี้ระบบของที่นี่คือ อยู่ที่บ้านก่อน ช่วงระหว่างเจ็บท้องอยู่บ้าน ก็โทรหามิดไวฟ์เพื่อบอกอาการได้ตลอด แล้วเมื่อเจ็บแบบถี่ ๆ คือทุก ๆ 5 นาทีแล้วจึงไปโรงพยาบาล (แต่ถ้าน้ำเดินหรือมีอะไรกระทันหันก็ไปได้เลย ไม่ต้องรอ แต่พอดีของเราเป็นอาการเริ่มต้นธรรมดาทั่ว ๆ ไป ซึ่งเราก็รู้แล้วหล่ะว่าเราต้องอยู่บ้านไปซักพักนึง)

 

ตั้งแต่หกโมงเย็นวันพุธ จนหกโมงครึ่งเช้าวันพฤหัส ราว ๆ 12 ชม. ครึ่ง ที่ทนเจ็บตั้งแต่ต้นจนทนไม่ไหวแล้วจริง ๆ เพราะเริ่มหนักแล้ว (แต่นี่ยังไม่หนักเท่าก่อนคลอดนะเนี่ยะ) และไม่ได้นอนกันเลยทั้งคืนเพราะว่าเราเจ็บทุก ๆ 10 นาทีบ้าง 7 นาทีบ้าง 6 นาทีบ้าง 5 นาทีบ้าง แล้วกลับไป 7 นาทีบ้าง เป็นอย่างนี้สลับกันไป เจก็ต้องคอยจับเวลาตลอดว่าเริ่มเมือ่ไหร่ นานแค่ไหน พอเจ็บก็จะโอดโอยแล้วแต่เจ็บมากหรือเจ็บน้อย พอหายเจ็บก็จบไป รู้สึกปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย

ความเจ็บเนี่ยะ มันก็ไม่ได้ขึ้นอยู่กับระยะห่าง เช่น ในเวลาห้าทุ่ม ระยะห่างอาจจะมีโผล่มา 5 นาที มันก็ไม่ได้เจ็บเท่าช่วงตีสี่ที่ระยะห่างตอนนั้นอาจจะกลับไปอยู่ที่ 10 นาทีก็เป็นได้ คือระยะห่างมันจะเปลี่ยนอยู่ตลอด แต่ความเจ็บมันจะมากขึ้น ๆ ๆ ๆ

 

 

พอเริ่มตีสี่ ตีห้า

เราสองคนเริ่มล้าแล้ว เจก็เริ่มหมดแรงแล้ว เพราะกลับจากทำงานก็มาเจ็บท้องเลย แล้วก็ไม่ได้นอนกันข้ามคืนแล้ว เราเองก็เจ็บจนเหนื่อยแล้วเหมือนกัน เริ่มจะมึนหัว เริ่มจะอาเจียนเป็นระยะ (เป็นอาการก่อนคลอดเช่นกัน) เริ่มจะเบลอ จับเวลากันไม่ค่อยถูกแล้ว และแน่นอน ความเจ็บก็มากขึ้นด้วยเมื่อเกิดการ contraction และในใจเราก็คิดว่า เมื่อไหร่จะเจ็บถี่ ๆ ติด ๆ กันแบบ 5 นาที ซะที

 

 

จนหกโมงครึ่ง

เราบอกเจว่า ไม่ไหวแล้ว ไปโรงพยาบาลกัน แล้วพอดีว่ามันเจ็บแบบทุก ๆ5 นาทีมาซักหกเจ็ดครั้งแล้วด้วย ก็เลยถือโอกาสนี้เสียเลยละกัน เราก็ถึงโรงพยาบาลกัน 7 โมงครึ่ง ในเช้าวันพฤหัส

(ตอนนั่งในรถ คนรอบข้างเวลาติดไฟแดงเค้าจะมองเรา เพราะเราเจ็บท้องอยู่ในรถ เราจะยึดราวจับเหนือหัวไว้ เหมือนคนสมัยโบราณกำลังเบ่งคลอด ยังไงยังงั้นเลย แล้วก็โอดโอยอยู่ในรถ เจก็ขับรถไปอย่างตั้งใจ พยายามตั้งสติ)

 

ไปถึงโรงพยาบาล กว่าจะเดินไปถึงห้องคลอด ต้องหยุดหลายจุดเพราะเจ็บท้อง พอดีมันเช้าเกินไป ไม่สามารถเข้าเมนเอ็นทรานซ์ได้ ต้องเข้าอีกทาง ซึ่งก็หารถเข็ญไม่เจอ แต่พอมีคนมาถามว่าจะเอารถเข็ญไหม ตอนนั้นก็เกือบจะถึงแล้ว ก็เลยไม่เอา

 

พอไปถึงแล้ว โชคดีอีกที่เจ็บท้องถี่อยู่ตลอด ไม่ใช่ว่าไปถึงแล้วเอ๊ะ ทำไมไม่เจ็บท้อง หรือดันไปเจ็บทุก ๆ 10 นาทีอีก แบบนั้นได้กลับบ้านแน่ ๆ หล่ะ แต่นี่เจ็บถี่ ก็เลยได้อยู่ห้องคลอดถาวรไปเลย

 

 พุงพุ๊งพุง ประสบการณ์คลอด

ในห้องคลอด

 

พอเข้าห้องคลอดถาวร กลายเป็นเจ็บไม่ถี่ไปเสียงั้น แต่เวลาเจ็บทีนึง ก็เจ็บมาก มากกว่าเดิมเยอะเลย แต่มันไม่ถี่ แต่ก็โชคดีที่ไม่ต้องกลับบ้านแล้ว ก็รอคลอดไปเลย ตอนนี้ก็ยังอาเจียนเป็นระยะ ๆ เจก็คอยเอาชามมารองให้ เราอาเจียนแบบอ้วก ๆ ๆ กระเด็นเต็มหน้าเต็มตัวเจหมด อาเจียนหนักมาก ไม่ใช่อาเจียนธรรมดา

 

 

พอซักสิบเอ็ดโมงกระมัง

ก็ตรวจว่ามดลูกเปิดกี่เซ็นแล้ว ซึ่งจะตรวจสองคน คนแรกเป็นหมอจริง คนสองเป็นหมอฝึกหัด ขอมาเรียนรู้ เราก็บอกว่าจำเป็นหรือ เราไม่อยากเจ็บหลายต่อ (จริงๆ เรายินดีให้การเรียนรู้ทางการแพทย์นะ แต่ว่าคนเจ็บท้องนี่ มันอีกอารมณ์นึงอ่ะ) แต่เค้าขอร้อง เราก็ให้ ปรากฏว่าเจ็บสองต่ออ่ะ คนที่เป็นหมอยังไม่เจ็บมากเท่ากะยัยคนที่มาเรียนรู้ ยัยนี่ก็ล้วงควักเอาจนเราตะโกนว่า เสร็จหรือยัง จบหรือยัง พอได้แล้ว ไม่ต้องเรียนแล้ว (กลายเป็นนางมารไปแล้วเนี่ยะ) สรุปว่ามดลูกเปิด 4 เซ็น

 

เราก็เจ็บท้องต่อไปเรื่อย ๆ แต่มันไม่ถี่ แต่พอมันมาที มันก็ยิ่งหนักเอาหนักเอา เค้าจะให้ดมแก๊ซ เราบอกว่าไม่เอา เพราะเราไม่อยากดมแก๊ซตั้งแต่เริ่มแล้ว (เรารู้ว่ามันไม่เวิร์คกับเราหรอก) ก็ทนเจ็บเอา

 

 

 พุงพุ๊งพุง ประสบการณ์คลอด

 

 

เจ็บจนราว ๆ 19 ชม.กว่า ๆ เราก็ร้องขอบล็อคหลังเลย เพราะว่ามาถึงตอนนี้ มันเจ็บร้าวแล้ว คือ เจ็บปุ๊บ มันร้าวไปหมดทั้งเชิงกรานและก้น มันอธิบายไม่ถูก มันสุด ๆ ไปเลย

ก็รอคนบล็อคหลังอยู่พักนึงแล้วจึงได้ลงมือ (กว่าจะมานะคะ)

 

 

พุงพุ๊งพุง ประสบการณ์คลอด

ตอนกำลังบล็อคหลัง

(ห้ามขยับ หากว่าเจ็บท้องขณะทำก็ให้บอกเค้าและให้เอาแขนวางไว้ตรงหน้า (แบบในรูป) ห้ามขยับแขน)

 

หลังจากนั้นก็ขึ้นสวรรค์ ไม่รู้สึกอะไรอีกเลย เยี่ยมยอดที่สุด เจก็แฮปปี้ด้วย ไม่ต้องเห็นภรรยาทรมาน เราก็แฮปปี้กันมาก ๆ การบล็อคหลัง หากทำก็ต้องให้น้ำเกลือ สวนฉี่ ต้องมีมอร์นิเตอร์ตรวจหัวใจเด็กและกราฟการ contraction ทั้งหมดนี้เป็นกฏ เพราะว่าเราจะไม่รู้สึกอะไร เค้าก็จะเช็คเอาที่ตรงนี้ว่า ถี่หรือยัง บวกกับปากมดลูกเปิดเท่าไหร่ ก็จะทำรวม ๆ กันไปจนถึงเวลาเบ่งน่ะเอง

 

 

 พุงพุ๊งพุง ประสบการณ์คลอด

มีความสุขแล้วค่ะ ไม่เจ็บปวดใด ๆ แล้ว

 

 

เวลาผ่านไปจนบ่าย ..

เราเหลือบไปเห็นว่ากราฟ contraction มันสูงมาก ๆ คือถ้าไม่บล็อคหลังตอนนี้เนี่ยะ จะทนได้ไหมไม่รู้ พุ่งขึ้นเป็นร้อยกว่าขนาดนั้น (ตอนแค่ 80 ยังโอดครวญสุด ๆ เลย) แต่นี่พอบล็อคแล้วก็สบาย ไม่รู้สึกใด ๆ เอ็นจอยจะคลอดมาก ๆ ถ่ายร่งถ่ายรูปสารพัด

จากนั้นมิดไวฟ์ก็มาเช็ค คราวนี้จะมาเช็คปากมดลูกอีก เราก็บอกเลยว่า จะให้ใครมาเรียนก็เอาเถอะ มากันได้เลย ไอไม่เจ็บแล้ว คือจะล้วงจะทำอะไรก็เอาเลยว่างั้น ไม่มีความรู้สึกใด ๆ

ระหว่างนั้นก็มีสัณญาณจากเครื่องบล็อคว่าให้เติมน้ำยา เราตาเหลือก มิดไวฟ์บอกว่า โนวอรี่ ไม่ปล่อยให้ยูกลับไปเจ็บแน่ ๆ เค้าก็เติมให้เรียบร้อย

 

 

เวลาผ่านไป มิดไวฟ์ก็ประชุมแล้วมาบอกว่า การบล็อคหลังมันเวิร์คมาก ๆ สำหรับยู คนอื่นยังคงเจ็บก็มีนะ แต่ยูแฮปปี้มาก ๆ ดังนั้นก็ไม่ต้องรอคลอดแล้ว เดี๋ยวจะเจาะน้ำคร่ำแล้วเร่งคลอดให้ แล้วจะดูว่ากราฟถี่มาก ๆ หรือยัง ปากมดลูกเปิดสุดแล้วก็เบ่ง ก็จบเลย ไม่ต้องมานอนรอล๊ะ

 

 

พุงพุ๊งพุง ประสบการณ์คลอด

กำลังชี้ว่า เจาะน้ำคร่ำแล้วค่ะ

 

 

เราก็เจาะน้ำคร่ำ รู้สึกว่ามีตะขอมาเกี่ยวแต่ไม่เจ็บ ไม่รู้สึกแม้แต่น้ำคร่ำใหลออกมาเพราะมันชาไปหมด แต่เจบอก น้ำคร่ำเพียบบบบ และสีสุขภาพดี ไม่มีปัญหา จากนั้นก็มีน้ำเกลือเร่งคลอด ทุกอย่างพร้อม เพอร์เฟ็ค มิดไวฟ์บอก ยูน่าจะคลอดภายในสามทุ่มแน่ ๆ เดี๋ยวสองทุ่มจะมาตรวจว่าปากมดลูกเปิด 10 เซ็นหรือยัง ถ้าเปิดแล้วเบ่งเลย

 

ก่อนสองทุ่ม เราก็บอกว่า เวลามี contraction (ถึงบล็อคหลังก็รู้เพราะท้องจะแข็ง แต่จะไม่เจ็บน่ะเอง) จะรู้สึกว่ามีของเหลวพุ่งออกที่ปากช่องคลอดและมีลมเบ่งเหมือนจะเบ่งคลอดได้แล้ว เค้าก็บอกว่าดี ๆ เพราะเด็กดันหัวลงและลมเบ่งมาแล้ว ถ้าเปิด 10 เซ็นต์ก็เบ่งได้เลยน่ะเอง เราก็ตื่นเต้นเพราะเรารู้สึกถึงลมเบ่งจริง ๆ (มันเหมือนจะถ่าย มันอธิบายไม่ถูก)

 

 

 พุงพุ๊งพุง ประสบการณ์คลอด

แฮปปี้โมเม้นท์มาก ๆ กะว่าเดี๋ยวรอคลอดเองแน่นอน

 

 

พอถึง 2 ทุ่ม (นี่ทั้งหมดรวม 26 ชม.ได้แล้วนะ)

ก็เข้ามาเช็คกันปรากฏว่ากราฟไม่ถี่ แถมช้าอีกต่างหาก มิดไวฟ์บอกว่า ปากมดลูกก็เหมือนเท่าเดิมนะ คือราว ๆ 7-8 เซ็น งั้นรอตรวจอีกที 4 ทุ่มดีกว่า ว่าเปิด 10 เซ็นต์มั้ย

เราก็คิด ๆ ว่า ถ้างั้นเราก็อดคลอดในวันปีใหม่และวันเกิดแม่เจแน่ ๆ แต่นั่นก็ไม่ใช่ประเด็น คือถ้าคลอดธรรมชาติได้ก็เอาหล่ะ ไม่จำเป็นต้องคลอดวันนี้ แต่แหม นี่มันก็มานอนแช่อยู่นานแล้วนะ ดีนะที่บล็อคหลัง ไม่งั้นเจ็บตายไปแล้ว

 

ซักพักมิดไฟว์ก็เอ่ยว่า รู้สึกเด็กจะมูฟผิดนะ ไม่เหมือนตอนนู้นที่เช็คก่อนหน้านี้ เค้าหน้าคว่ำอยู่ในตำแหน่งที่ดีที่สุดแล้ว แต่ตอนนี้เหมือนจะลอย ๆ สูงขึ้นไป ไม่ได้อยู่ตรงตำแหน่งเดิม..(หน้าตามิดไวฟ์เริ่มงง ๆ เริ่มคิดอะไรเล็กน้อย)

 

ทันใดนั้นเอง

 

เรารู้สึกความชาในการบล็อคหลังมันเริ่มหายไปในพุงซีกซ้ายของเรา คิดในใจ เฮ้ย หรือว่าน้ำยาหมด ถ้าหมดนี่ซวยเลยนะ (พูดตรง ๆ เลยนะคะ) ปรากฏว่ามันกำลังจะหมดจริง ๆ ค่ะ กรี๊ดดด เจ็บบบบบบบ มันเริ่มจะหมดเฉพาะซีกซ้ายเท่านั้น ส่วนอื่นยังชา ๆ เหมือนเดิม แต่มันเจ็บนะ (ต้องเริ่มเป่าลมฟู่ ๆ แล้วด้วย) เพราะตอนนี้ความเจ็บมันทวีคูณจากตอนที่เจ็บจนขอบล็อคหลังแล้วอ่ะ

ไอ้กราฟที่พุ่งร้อย ๆ นั่นแหละ เรากำลังจะสัมผัสกับมัน เจเริ่มหน้าเสีย ภรรยาเจ็บอีกและเจ็บมากกว่าที่เคยเจ็บมาแน่นอน เราสองคนเริ่มไม่ค่อยแฮปปี้แล้ว

เค้าบอกว่าต้องรอให้คนที่บล็อคหลังมาเติมน้ำยาให้ ซึ่งตอนนี้เค้าอยู่ในห้องคลอดของอีกคน แป๊บเดียวคงเสร็จเพราะอยู่ในนั้นเป็นชม.แล้ว รอแป๊บนึง

ระหว่างรอ อาการอาเจียนก็มาอีกระลอกเหมือนก่อนบล็อคไม่มีผิด แล้วอาเจียนไป เจ็บท้องไปนี่สิ สุด ๆ เลย เพราะเวลาอาเจียนหนัก ๆ เราจะเกร็งท้องเราด้วยไง คิดในใจว่าเรารอไอ้น้ำยาไม่ไหวแล้วนะ มันเจ็บจริง ๆ และก็น้ำยาเริ่มจะหายไปเรื่อย ๆ เหมือนกับมันจะเจ็บตรงเชิงกรานด้วยแล้วนะ (ที่เคยบอกว่าเจ็บร้าว ๆ ๆ น่ะค่ะ)

 

ในขณะเดียวกันนั้น เสียงหัวใจเด็กก็ลดลง มิดไวฟ์เริ่มหน้าเสีย บอกให้เรานอนตะแคงซ้ายหน่อย ขอบอกว่านอนท่านี้เจ็บสุด ๆ เพราะน้ำยาบล็อคหลังทางซ้ายมันหมดไป แต่เราทนได้เพราะเค้าจะได้จับหัวใจลูกได้ เจ็บยังไงก็ต้องทนหล่ะ เพื่อลูก เค้าก็บอกว่านอนท่านี้ไว้นะ เราก็บอกว่าเจ็บมากก บล็อคหลังกลับได้ไหม เร็ว ๆ เค้าบอกรอแป๊บนึง ๆ ๆ (เมื่อไหร่จะมาคะแก)

แล้วเนื่องจากเราตะแคงซ้าย ปรากฏว่ามิดไวฟ์อีกคนเห็นเลือดเต็มหลังเราเลย เค้าตกใจ รีบหาผู้เชี่ยวชาญในการบล็อคหลังมาดู พอเค้ามาดูก็บอกว่าไม่มีอะไร แค่ว่านอนท่าเดิมนานเกินและก็เป็นเลือดจากการเจาะเข็ม(เราเองก็ได้ยินไม่ถนัดเพราะว่าเจ็บสุด ๆ แล้ว) แต่สรุปว่าไม่มีอันตรายใด ๆ แต่มันคงดูน่ากลัวมาก ๆ

ตอนนั้นเค้าบอกว่าเอาแก๊ซมั้ย เราก็บอกว่าไม่เอา เค้าก็บอกว่าลองดูน่า ลองดู เพราะกว่าน้ำยาบล็อคจะมา เราอาจจะทนไม่ได้ เค้าก็เอามาให้ดม เราลองดูแล้ว มันไม่เวิร์คตามที่คิดนั่นแหละ กำลังจะเขวี้ยงท่อแก๊ซลงพื้นด้วยหล่ะ แต่ยังมีสติวางลงบนเตียงแทน เจ็บขนาดนี้แล้ว อะไรก็เอาไม่อยู่แล้วโว้ย (อยากจะบอกมันไปอย่างนั้นอ่ะ)

 

ในขณะนั้นเอง ดูเหมือนว่าจู่ ๆ หัวใจเด็กจะหายไป เหมือนหยุดเต้น เจลุกพรวด เมียก็กรีดร้อง ลูกก็จะเป็นอะไรไหม ตอนนั้นเจได้แต่ยืนอยู่ห่าง ๆ เพราะว่ามิดไวฟ์กดปุ่มฉุกเฉิน แล้วไม่กี่วินาที ก็มีคนมากมายทะลักเข้ามาในห้อง

เจยืนตัวเกร็ง กังวลมาก ๆ เค้าบอก จู่ ๆ คนเต็มห้องเลย แล้วมีหมอแบบผู้เชี่ยวชาญ มีผู้ชายปนหญิงสารพัด ไอ้บรรยากาศครอบครัวกับหมอมิดไวฟ์ผดุงครรภ์หายไปเสียสิ้น !

ตอนนั้นทุกอย่างเกิดเร็วมาก เค้าจับหัวใจเด็กได้อีกครั้ง แต่เราต้องตะแคงซ้ายและขวาอยู่นั่น แล้วเราปวดจนทนไม่ได้แล้ว ร้องขอยาบล็อคหลัง ตอนนั้นเราจับราวเตียง สั่นหัวไปมาแล้วนะ กรีดร้องด้วย

เจบอกว่า บรรดาหมอผู้เชียวชาญยิงคำถามมิดไวฟ์จนมิดไวฟ์หน้าซีด หมอหญิงคนนึงรีบตรวจช่องคลอดเรา แล้วบอกว่า โอ๊ย คลอดไม่ได้หรอก เด็กอยู่สูง สายสะดืออาจจะพันคออยู่ด้วย ต้องผ่าเลย แล้วหมออีกคนก็พูดประมาณว่า ให้นอนรออะไรกันมาตั้งนานเนี่ยะ ฯลฯ แล้วเค้าก็บอกเจว่าจะผ่านะ แล้วก็มาบอกเรา อ่านรายละเอียดให้เราเซ็นต์ชื่อ เราหล่ะจะด่าให้แล้ว คือ เอาปากกามาเลย แล้วพาชั้นไปผ่าเดี๋ยวนี้ อียาบล็อคหลังจะมาไหม๊ ?????

(ถึงตอนนี้แล้ว คงไม่สามารถเติมน้ำยาได้เพราะเดี๋ยวก็จะผ่าแล้ว เค้าก็จะเติมให้เอง ซึ่งก็แน่นอนว่าจะชาไปหมดจริง ดังนั้น ความฝันจะได้น้ำยาบล็อคหลังเร็ว ๆ ก็มลายหายสิ้น ต้องกัดฟันทนเจ็บไปก่อน)

 

แล้วก็รีบเอาเตียงใหม่มารับไปห้องผ่า พอพลิกหลังเราจะยกขึ้นอีกเตียง เห็นเลือดเต็มหลัง หมอก็มองหน้ามิดไวฟ์อีก มิดไวฟ์บอกว่าเช็คแล้ว ไม่เป็นไร

ตอนนั้นเราเห็นคนเต็มไปหมด แต่สมองมันเบลอและมึนแล้ว มันเจ็บจนไม่รู้เรื่อง ส่วนเจ ให้ตามหมอไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วเจอกันในห้องคลอด ตอนนั้นเจกังวลมาก ๆ ว่าจู่ ๆ ทำไมมันเป็นแบบนี้ เป็นห่วงก็เป็นห่วง เราก็กรีดร้องอยู่ตลอด

(คือเจ็บจะเบ่งคลอดก็ว่าไป นี่เจ็บแล้วจะคลอดก็คลอดไม่ออกด้วยไง เพราะเด็กไม่ได้อยู่ในตำแหน่งที่จะคลอดอยู่แล้ว)

 

 

พุงพุ๊งพุง ประสบการณ์คลอด

ช่วงขนย้ายเราไปจากห้องคลอดไปห้องผ่าตัด

 

 

เราก็แยกกัน เจไปไหนเราก็ไม่รู้

ส่วนเรา รู้สึกว่าถูกเข็ญไปในดินแดนอีกแห่งเลย ทุกคนที่เราเห็นจาง ๆ จะเป็นมือโปรกันหมด บรรยากาศจะเย็น ๆ ทุกคนจะเหมือนหมอในหนังผ่าตัดหมดเลย

ไม่นาน หมอก็มาถามประวัติ แพ้อะไรไหม ฯลฯ แล้วก็บอกว่ารอการบล็อคหลังแป๊บนึง เดี๋ยวจะไม่รู้สึกอะไรแล้ว เราก็บอกว่าเอาตอนนี้ จะเอาตอนนี้ เอามาเดี๋ยวนี้ ตอนนั้นเราโวยวายแล้วหล่ะ แล้วก็พยายามกวาดสายตาเห็นเจ เจเข้ามาใส่ชุดใหม่ ใส่ที่คลุมผมเรียบร้อยแล้วก็มาจับมือเราไว้ว่าต้องไม่เป็นไร ทนอีกนิดเดียว จะผ่าแล้ว

 

 

 พุงพุ๊งพุง ประสบการณ์คลอด

กำลังอาละวาดอยู่เลยหล่ะค่ะเนี่ยะ

 

จากนั้นเราก็ได้น้ำยาบล็อคมาเติม (มาซะทีนะคะแก) แล้วก็ค่อย ๆ เริ่มหายเจ็บไปเรื่อย ๆ แล้วเจก็หายไปไหนไม่รู้ (สงสัยหมอขอคุยกับเจ) แล้วเราก็ถูกเข็ญเข้าห้องผ่าตัด

มาถึงตอนนี้มันกลัว ๆ นะ เพราะว่าเห็นหมอเยอะแยะเลย แล้วบรรยากาศแบบนี้ ก็ไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจมา คือหากว่ารู้ว่าท้องนี้ต้องผ่าแน่ ๆ นัดวันผ่าคลอด เราก็จะได้เตรียมใจมาใช่มั้ย แต่นี่เมื่อไม่กี่ชม.ก่อน ก็แสนจะเพอร์เฟ็คว่าน่าจะคลอดธรรมชาติได้ ความรู้สึกมันเลยกลัว ๆ น่ะเอง

 

ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก เรายังคิดเลยว่า อย่าเพิ่งลงมีดนะ น้ำยาบล็อคหลังอาจจะยังไม่ทำงาน เราถูกกั้นผ้าแล้วกางมือออก มีสายอะไรมาแปะเต็มเลย เราสั่นแหง่ก ๆ เพราะการบล็อคหลังทำให้เราหนาวน่ะเอง ก็นอนสั่น ๆ ๆ ๆ พั่บ ๆๆ อยู่อย่างนั้น แล้วเราก็ถามว่า สามีอยู่ไหน

ยังไม่ทันขาดคำ เจก็เดินจ้ำเข้ามานั่งใกล้ ๆ เรา เราบอกว่าไม่รู้ยาชาทำงานหรือยัง กลัวหมอลงมีด ในขณะเดียวกัน พยาบาลข้าง ๆ เค้ากระซิบว่า หมอลงมีดตั้งนานแล้ว เราก็เหรอ ๆ ๆ ไม่รู้สึกเลย แล้วเราก็บอกเจให้ชะโงกหน้าไปถ่ายรูป เจก็ไม่กล้า พยาบาลก็เลยขอถ่ายให้ ก็ได้รูปการผ่ามาด้วยรวมถึงตอนเด็กออก พยาบาลคนนี้สแตนบายถ่ายรูปให้เลย

 

 

 

พุงพุ๊งพุง ประสบการณ์คลอด

ในใจกำลังกลัว ๆ..

 

 

 

พุงพุ๊งพุง ประสบการณ์คลอด

นอนกางแขนอยู่

 

 

 

พุงพุ๊งพุง ประสบการณ์คลอด

ดูสีหน้าสิ  ดูไม่จืด.. เจเอามือมาให้จับ

 

 

 

พุงพุ๊งพุง ประสบการณ์คลอด

พยาบาลอุตส่าห์ถ่ายให้

 

 

เราสองคนมีม่านกั้นอยู่พักนึง เรารู้สึกว่าหมอควัก ๆ ล้วง ๆ ในระยะสุดท้าย แล้วไม่นาน ได้ยินเสียงเด็กร้องดังมาก ๆ เรากับเจมองหน้ากัน เห็นเจก้มหน้านิ่งพยายามฟังเสียง เราเห็นเจร้องไห้ด้วย เจก็พร่ำบอกว่า เชื่อไหม นั่นคือลูกเรา เสียงลูกเรา เราก็ดีใจมาก ๆ ตื่นเต้นมาก ๆ แต่ว่าเราไม่สามารถร้องไห้ได้เพราะเราหนาวสั่น สั่นแบบสั่นมาก ๆ เลย ควบคุมไม่ได้เลย แต่ใจอยากร้องไห้มาก ๆ

ลูกร้องพักนึงทีเดียว ท่าทางจะแข็งแรง แต่เราก็ยังไม่ได้เห็นเค้า จนเราบอกเจให้ไปดูให้หน่อย เราพร่ำถามว่าลูกปกติมั้ย โอเคมั้ย พร่ำถามอยู่แต่คำถามเดิม ๆ เจเองก็เดินหายไปนานแล้ว จนเราคิดว่านานแล้วนะเนี่ยะ ก็เห็นเจเดินมา หน้าตากำลังตะลึงดีใจแบบพูดไม่ออก จะมาอธิบายว่าลุกเป็นอย่างไรให้เราฟังก็อธิบายไม่ถูก รู้แต่ว่ามีแต่รอยยิ้มบนใบหน้าเจ เจก็มานั่งข้าง ๆ บอกแค่ว่าลูกเหมือนเค้ามาก ๆ

ไม่นานหมอก็นำลูกมาให้เรา ไม่อยากจะเชื่อเลยว่านี่คือลูกของเรา เค้าอยู่ในท้องเรา เค้าออกมาแล้ว เราสองคนไม่อยากเชื่อเลย เราอยากจะร้องไห้ แต่ร้องไม่ได้อีกเพราะกำลังสั่นอยู่มาก ๆ เลย แต่ปลื้มใจมาก ๆ

เราอยู่กับลูกนานเหมือนกัน แต่เราไม่สามารถเห็นลูกชัด ๆ ได้เพราะลูกอยู่ใกล้เรามาก คือเราอยากเห็นเค้าระยะไกลกว่านี้ อยากรู้ว่าเค้าหน้าตาจริง ๆ เป็นอย่างไร เพราะระยะใกล้มาก เหมือนอ่านหนังสือแล้วเอาหนังสือมาติดที่หน้าน่ะ มันก็อ่านไม่ถนัดนะ เราได้แต่เห็นตาโต ๆ ที่เปิดกว้างมองเราและลูกชอบทำปากจู๋ด้วย

(ข้างล่างนี่รูปเดิมจากหน้านู้นค่ะ)

 

 

 

พุงพุ๊งพุง ประสบการณ์คลอด

 

 

 พุงพุ๊งพุง ประสบการณ์คลอด

 

 

 

 พุงพุ๊งพุง ประสบการณ์คลอด

 

 

 

 พุงพุ๊งพุง ประสบการณ์คลอด

ข้างขวานั่น ใช่รกหรือเปล่านะ

 

 

 

พุงพุ๊งพุง ประสบการณ์คลอด

อันนี้ลูกไปอยู่กับเจแล้ว เค้าห่อซะเหมือนมนุษย์อวกาศเลย ให้ความอบอุ่นกับเด็ก แล้วก็ตรวจ ชั่งนน. วัดขนาดแล้วก็ฉีดวัคซีน

 

 

หลังจากเจไปกับลูกแล้ว เราก็อยู่ทำแผลอะไรต่อให้เสร็จ แล้วก็ไปนอนรอดูอาการ 20 นาที แล้วจึงจะได้เจอกันอีกครั้งในห้องพักฟื้น

ตอนนั้นไม่มีความรู้สึกเลย พอม่านออกไป เห็นขาใหญ่มาก ๆ กำลังกางอยู่ นึกในใจว่าขาใครเนี่ยะ ทำไมใหญ่จัง อ้าว ขาเรานี่หว่า กรรม.. แต่ไม่รู้สึกไงว่ามันกางอยู่ คือไม่รู้สึกอะไรทั้งนั้น

เสร็จสรรพแล้วก็ไปนอนดูอาการ อยากจะหลับแต่ก็อดตื่นเต้นกับสิ่งที่ผ่านมาไม่ได้

ดูอาการเสร็จก็ไปห้องพักฟื้น พยาบาลคนที่จะดูแลเราก็ดีมาก ๆ มาดูแลทั้งคืน เค้าจะมาตรวจผ้าอนามัย ดูแผล คอยเอายาแก้ปวดมาให้กิน และเราขยับร่างกายไม่ได้และห้ามทำจนกว่าจะกินอาหารเช้าของวันรุ่งขึ้นเสร็จ ดังนั้น ลูกซึ่งมาอยู่ห้องเดียวกับเรา เราจะไม่สามารถดูแลเค้าได้เลย พยาบาลคนนี้เองจะเป็นคอยมาเอาลูกไปเปลี่ยนผ้าอ้อม ไปฉี่ ไปอึ ฯ ส่วนเจนั้น มาจูบลาแล้วต้องกลับบ้าน เค้าไม่ให้คุณพ่ออยู่ด้วย แต่เจบอกว่าจะรีบมาตอนเช้าเลย (สรุปแล้ว ฝ่าฟันกันมา 28 ชม. ครึ่ง กว่าจะได้กอดลูกกัน)

 

พอเจกลับไป เราก็อยู่กับลูก ให้เค้าดูดนมสีเหลืองซึ่งจะดีต่อเคา หลังคลอด เราก็จะมีเลย แต่น้ำนมจริง ๆ อาจจะมาอีกสี่ห้าวัน รู้สึกว่าลูกดูดสองข้าง กินเวลาเป็นชม.ทีเดียว ตอนนั้นอยากเห็นหน้าลูกชัด ๆ แต่ก็ไม่เห็นอีกเพราะ มืดก็มืด ลูกก็มุดอยู่แต่ที่นม

 

จะว่าไปแล้ว อยู่รพ. 5 วัน อดนอนตลอดเพราะว่าเสียงนั่นนี่รบกวน เบบี๋ก็ร้องกันวอร์ดแตกเลย แต่ไม่ใช่เบบี๋เรา ฌอนไม่ร้องขนาดนั้น เค้ากวนเฉพาะสองวันแรกเพราะว่าเค้ายังหิว เค้ากินไม่อิ่ม น้ำนมยังไม่มา น้ำนมเหลืองก็ไม่ได้มีมาก ฟอร์มูล่าก็ยังไม่ได้ ก็เลยหิวมาก แต่พอวันที่สี่เค้าไม่กวนเลย ได้ฟอร์มูล่าแล้ว น้ำนมเราก็มาแล้ว กินอิ่มนอนหลับ เด็กคนอื่นร้องกันสุด ๆ แต่เค้านอนสบาย ไม่ตื่นไปกับเสียงนั้น แต่เราสินอนไม่ได้เลย แต่คิดในใจว่าหากลูกเรานอนได้ แค่นี้ก็พอแล้วหล่ะ

 

 

 

 

พุงพุ๊งพุง ประสบการณ์คลอด

ดอกไม้สำหรับตัวเล็ก

 

 

เจก็อะเมซิ่งมาก ๆ ดูแลอย่างดีจนกลับบ้านก็ทำทุกอย่างหมด เรารักเจมากขึ้นเยอะเลย ปกติก็รักมากอยู่แล้ว นี่เห็นเค้าทำให้เราแบบนี้แล้ว เรายิ่งรักมากเข้าไปใหญ่ กลายเป็นมีอาการ "สามีบลู" แทนอาการ "เบบี้บลู" เพราะว่าพอนึกถึงว่าตลอดเวลาตั้งแต่เจ็บท้อง จนผ่า จนเจดูแล จนกลับมาบ้านเจก็ยังไม่มีหยุด คือมันหลายเรื่องมากที่เจต้องทำต้องจดจำต้องดูแลคนเดียวจริง ๆ เพราะเราไม่มีใคร คิดทีไร เราก็ร้องไห้ทุกที บอกกับเจว่า ทำไมเจช่างดีต่อเราจริง ๆ เรารักเจมากเลยรู้ไหม ถ้าไม่มีเจ เราจะทำยังไง แล้วนี่เรากับลูกทำให้ชีวิตเจเปลี่ยนไปไหม เจก็จะบอกว่าพูดอะไรอย่างนั้น นี่แหละสิ่งที่เค้าต้องการ เค้ามีความสุขมาก ๆ มากเลยในเวลานี้

 

ตอนนี้ลูกกินกับนอนเท่านั้น กำลังอยู่ในช่วงเวลาที่เลี้ยงง่าย บางทีบ้านเงียบอย่างกับไม่มีเบบี๋อยู่อย่างนั้นหล่ะ เค้าจะร้องก็เพราะเปลี่ยนผ้าอ้อม หนาวเวลาอาบน้ำหรือเปลี่ยนผ้าอ้อม หิว หรือไม่ก็ไม่ชอบนมข้างซ้ายเรา (เกี่ยวด้วยนะเนี่ยะ) ฌอนชอบนมข้างขวา แต่เราก็ต้องให้เค้ากินสองข้างให้ได้น่ะแหละ ตอนนี้ปั๊มนมแล้วด้วย เรื่องน้ำนมตอนนี้ยังไม่มีปัญหา

 

บ้านเรากลายบ้านเด็กอ่อนไปแล้ว ของที่ซื้อมา เอามาใช้ได้หมด มองไปทางไหนก็มีขวดนมมั่ง เสื้อเด็กมั่ง กลิ่นของเด็กอ่อนก็คลุ้งเต็มบ้าน ^^

 

ตอนนี้ชีวิตไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป มันเป็นชีวิตครอบครัวพ่อแม่ลูก บางทีรู้สึกแปลก ๆ ว่ายังไม่คุ้น แต่เชื่อว่านี่หล่ะ เป็นอีกสเต็บหนึ่งของคำว่าครอบครัว และเป็นความสุขในแบบที่เรารอคอย

 

 

 

พุงพุ๊งพุง ประสบการณ์คลอด

แปะรูปนี้อีกทีนึง

(เรื่องของเรื่อง ไม่ได้ทำรูปค่ะ หมดเวลา ^^")

 

ขอบคุณสำหรับคอมเม้นท์จากทุกคนเลยค่ะ ตอนนี้ไม่สามารถไปได้หมดทุกได น้อยมาก ๆ ที่จะได้มานั่งตรงนี้นาน ๆ ทำได้อย่างมากก็เขียนนี่หล่ะค่ะ แต่ว่าตามอ่านอาจจะไม่ได้

ขอบคุณสำหรับมิตรภาพและกำลังใจนะคะ

 

พุงพุ๊งพุง ประสบการณ์คลอด

พุงพุ๊งพุง ประสบการณ์คลอด

     Share

<< พุงพุ๊งพุง + ประสบการณ์คลอด~~~~ วั น สุ ด ท้ า ย ที่ โ ร ง พ ยา บ า ล ~~~~ >>

 
 

 

 

 

 

~~~~ ทุก ๆ วัน กับ หนุ่มน้อย ~~~~
~~~~ 2 วี ค ~~~~~
~~~ บาย .. บาย บลูส์ บลูส์ ~~~
~~~~ เ ป็ น แ ม่ ลู ก อ่ อ น ก ะ เ ค้ า ~~~~~
~~~~ วั น สุ ด ท้ า ย ที่ โ ร ง พ ยา บ า ล ~~~~
พุงพุ๊งพุง + ประสบการณ์คลอด
พุงพุ๊งพุง + ประสบการณ์คลอด
~~ เดือนแห่งความรัก..กับความรักที่เติมเต็ม ~~
~~~ 39 วีค กับ สัณญาณระรอกสอง (อิดิท) ~~~
~~~ ยั ง ค ง ปั ก ห ลั ก ใ น พุ ง ~~~
~~ ส่ ง ข่ า ว จ๊ ะ ( อิดิท ) ~~

ฝากข้อความ

ก่อนแอดนะคะ

  

 

 

  ไดอารี่แค่สองเรา        ฌอน in the พุง       ฌอนแรกเกิด-หนึ่งขวบ  

Posted on Mon 12 May 2008 14:06

I'm so glad that the <a href="http://esamhfc.com">intnreet</a> allows free info like this!
Aundre   
Tue 18 Oct 2016 10:29 [20]
 

You've really <a href="http://ufvtjotd.com">imsespred</a> me with that answer!
Daisy   
Tue 18 Oct 2016 10:28 [19]
 

I'd <a href="http://fulptayif.com">verntue</a> that this article has saved me more time than any other.
Jodie   
Mon 17 Oct 2016 20:40 [18]
 

It's a <a href="http://xjctdn.com">plrseuae</a> to find someone who can identify the issues so clearly
Egypt   
Mon 17 Oct 2016 20:40 [17]
 

That's a cunning answer to a chllaenging question
Ally   
Tue 11 Oct 2016 13:17 [16]
 

I'm graetful you made the post. It's cleared the air for me.
Mavrick   
Tue 11 Oct 2016 12:57 [15]
 

พี่ใช้ครีมอะไรทาหรอคะ ท้องไม่ลายเลยย
&#48372;&#46972;   
Tue 1 Apr 2014 1:51 [14]
 

Thanks for shrinag. What a pleasure to read!
Tonnz   
Sun 28 Jul 2013 14:57 [13]
 

ขอสารภาพว่า อ่านไปก็ตื่นเต้นไปคะ พาลให้จินตนาการว่าถ้าตัวเองต้องเป็นคุณแม่บ้างจะเป็นยังไงนะ ^^ น้องน่ารักมากคะ ขอให้สุขภาพแข็งแรงกันทั้งคุณแม่ คุณพ่อ แล้วก็คุณลูกนะคะ
atp   
Fri 25 Mar 2011 11:21 [12]
 

อ่านแล้วซึ้งจังเลยค่ะ ยินดีด้วยนะคะ
ฝน   
Thu 24 Mar 2011 12:52 [11]

ชื่อเพลงในคลิปวีดีโอชื่อเพลงอะไรค่ะลูกฟังแล้วดิ้นใหญ่เลยสงสัยจะชอบจะหาเอาไว้ให้ลูกฟังอ่ะค่ะ...ของใครค่ะ
ขอบคุณล่วงหน้าเลยนะค่ะ
may   
Sun 25 Jul 2010 15:22 [10]
 

ประทับใจภาพสุดท้ายมากเลยค่ะ
^_T
Tsukushi   
Wed 26 Nov 2008 17:56 [9]

After I read your dairy you made me cried! Now I'm 28 weeks pregnant, scared me when you on labour. I hope its going well. By the way your son so so cute ! ( We going to have a boy too!)
Tucky UK   
Fri 17 Oct 2008 18:38 [8]
 

สวัสดีค่ะ เพิ่งเข้ามาอ่านครั้งแรก เพราะเสิร์ชหาวิธีทำกิมจิแล้วเจอไดคุณก้อยเข้า

เราก็เพิ่งแต่งงานกำลังอยากมีลูกค่ะ
ตอนแรกอ่านที่คุณก้อยเล่าก่อนคลอด เราเครียดไปเลย กลัว และไม่อยากท้องไปเลย

แต่พออ่านจบเราปลื้มใจมาเลยแหละ(แอบร้องไห้ด้วยแหะ แหะ)

เป็นช่วงเวลาที่อบอุ่นมากเลยเนอะ น้องฌอนน่ารักมากๆๆ เลยด้วย

ขอให้เป็นครอบครัวที่มีความสุขตลอดไปนะคะ
yam   
Mon 8 Sep 2008 16:53 [7]
 

ขอบคุณ คุณเจ้าของไดมากครับ
สำหรับเรื่องเพลง
ได้รับคำตอบทางMailแล้วครับ
เยี่ยมชม   
Tue 17 Jun 2008 18:01 [6]

อ่านแล้วร้องไห้ไปด้วยเลย ดีใจด้วยจริงๆ ค่ะ คุณก้อยโชคดีมาก ๆ ที่มีคนดี ๆ ที่รักเราอยู่ใกล้ ๆ และได้สร้างสิ่งมีชีวิตที่เกิดจากความรักขึ้นมา เป็นหัวใจอีกดวงจากคนสองคนมารวมกัน ... ขอให้หัวใจดวงน้อยนี้ จงโตวันโตคืน เป็นที่กักเก็บความน่ารักของทั้งคุณพ่อและคุณแม่ไว้แบบนี้ตลอดไปนะคะ
ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่   
Sun 15 Jun 2008 12:15 [5]

ขอนอกเรื่องนะครับ
คืออยากทราบชื่อเพลงที่ใส่ในคลิป "วันผ่าตัด"
พยายามหาแล้วแต่ไม่เจอ รบกวนคุณเจ้าของไดอารี่นะครับ
อยากทราบชื่อเพลงมากๆ
เยี่ยมชม   
Sun 15 Jun 2008 0:59 [4]

เข้ามาอ่านแล้วนะค่ะ..เดี๋ยวไปเม้นท์ความรู้สึกให้ฟังหลังจากอ่านจบใน hi5 ให้นะค่ะ..เพราะเพื่อกี้พิมพ์ไปตั้งเยอะมาก แต่เค้าบอกกรอกตัวเลขผิด ให้พิมพ์ใหม่เลยเลิกเลย มันน่านัก:)..เจอกันในhi5นะค่ะพี่ก้อย
hana   
Thu 12 Jun 2008 11:26 [3]

ดีจริง ๆ ค่ะ อ่านแล้วซึ้งจัง เพิ่งคลอดลูกเหมือนกัน ผ่าตัดคลอดเหมือนกันด้วย ตอนนี้ลูกอายุได้ 3 สัปดาห์ค่ะ
แฟนพี่น่ารักจัง โชคดีจังเลยค่ะ

ขอให้ลูกของพี่แข็งแรง และก็เป็นเด็กดีค่ะ
vi   
Fri 4 Apr 2008 18:21 [2]
 

น้องจินโซล น่ารักมาก ๆ เลยคะ

ขอแสดงความยินดีด้วยนะคะ ^^
jeejeejerry   
Fri 14 Mar 2008 21:29 [1]


 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 
      

แนนน้อย
พี่นนนี่กะคุณหมอ
น้องแพร์อาคอช
พี่เจี๊ยบกะน้องเอลโม่
น้องแนนกะพี่อิก
น้องอุ๋มกะมี่จ๋า
เจ้าลิงกะซาจัง
น้องอาร์กะเบบี๋
พี่หน่อยกะคุณตาอ้วน
น้องอ้อกะน้องอาร์ม
น้องหนึ่งกะคุณother half
น้องนิกกี้กะคุณตาเฉิ่ม
น้องโบกะน้องเอฟ
น้องบิวกะคุณทอดด์
น้องวิเวียนกะน้องเคน
น้องเก่งกะคุณหมูยักษ์
น้องปุ้ยกะน้องโอ๊ต
น้องตูน
น้องแอลกะน้องลิต
น้องแยมกะน้องแจสเปอร์
น้องเจกะน้องคิม
น้องตั้ม
น้องนุ่น
น้องแตงโม
น้องยุ้ย
น้องเปิ้ลซ่า
น้องก่อง
น้องอังปัง
หนูนา
น้องนุก
น้องตูนไข่เจียว
น้องป้าเปิ้ล
น้องกุ้ง
น้องมารน้อยกะพี่กวิน
น้องจอย
เอดิเตอร์
พี่จิกับพี่มิช
น้องอ้อกะคุณมาร์ค
น้องต่าย
พี่พิมกะพี่โจ้
น้องกวางกะน้ำฝน
น้องดาว
น้องฝน
น้องจอม
น้องมะหวี
แม่นางหยก
น้องแพรรี่สุดสวย
น้องเอ็กซ์สุดหล่อ
พี่หมอสุดเท่ห์
น้องหมูอวกาศ
น้องอะตอม
หนูนาคยอง
คุณเมย์
พี่นนนี่
หนูเจนนี่
มะเหมียว
มิ้งค์
น้องบิวน้องฝ้าย
น้องโอ๊ตโอเล่
น้องขิม
น้องติ๊งต่าง
แม่เอ้
น้องโอ๊ตกับโอเล่