คุณปู่คุณย่ามาอยู่กับเราเกือบ 2 ปีแล้วนะคะ
เวลาผ่านไปเร็วมาก
คุณปู่คุณย่าเองก็ชอบที่นี่
เหตุผลหลักคือ มีหลานที่รักอยู่ที่นี่
เพราะคุณย่าบอกเสมอว่า ชีวิตไม่มีความหมาย ไม่มีความสนุก ถ้าไม่มีฌอน

ตอนที่เราบอกว่าจะซื้อบ้านแล้วให้คุณปู่คุณย่ามาอยู่ด้วย
คุณย่าก็แอบกังวล
ไม่ใช่กังวลอะไรหรอก กังวลว่าเจก้อยจะไม่สะดวก
อาจจะอยากอยู่กันสามคนพ่อแม่ลูกหรือเปล่า..
เราเอง หากไม่มีลูก ก็คงอยากอยู่กันสองคนตามประสา
(เหมือนคู่แต่งงานทั่วไป แบบสองต่อสอง)
เมื่อมีลูกแล้ว ความคิดเราก็เปลี่ยนไป
เราบอกเลยว่า เรา(ก้อย) เองนี่หล่ะเป็นคนอยากให้ท่านมาอยู่ด้วย
เพราะเราไม่อยากอยู่กันแค่สามคนพ่อแม่ลูก
อยากให้ฌอนได้รับความรักความอบอุ่นจากหลาย ๆ คน
โดยเฉพาะจากผู้ใหญ่ จากคนสูงอายุ
ไม่ว่าจะเป็นคุณปู่คุณย่าหรือคุณตาคุณยาย เราอยากได้ทั้งนั้น
และการที่มาอยู่ต่างบ้านต่างเมืองแบบนี้
มันไม่ง่ายเลยที่จะมีผู้หลักผู้ใหญ่มาอยู่ด้วย
ในเมื่อมีโอกาส ทำไมจะไม่เลือกโอกาสนี้หล่ะ

คุณปู่คุณย่าเองก็มีความสุขที่สุด มีความสุขมาก ๆ
เพราะฌอนเป็นหลานคนแรกและหลานคนเดียว
ทั้งสามคนหัวใจผูกกันมาก ๆ
ห่างกันก็จะคิดถึงกัน
ตอนที่คุณย่ามาใหม่ ๆ คุณย่าก็กังวลว่าเดี๋ยวเราจะไม่ชอบวิธีการเลี้ยงของคุณย่า
เราบอกเลยว่า คุณย่ามีลูกมาแล้ว 4 คน ย่อมมีประสบการณ์มากมาย
เราเองเสียอีกต้องคอยฟังคุณย่า
หากว่ามีอะไรที่เป็นสมัยใหม่ที่คุณย่าไม่รู้ เราก็จะบอก
คุณย่าบอกกับเราว่า คุณย่ารักฌอนมาก พระเจ้าเท่านั้นที่รู้ว่ามากแค่ไหน
เท่านี้เราก็ไม่กังวลอะไรเลย
สองปีที่ผ่านมา คุณย่ามีแต่ให้ ๆ ๆ ๆ และเป็นห่วงเป็นใย
ดูแล เอาใจใส่ที่สุดของที่สุด

ส่วนบ้านของเรานั้นก็เป็นระเบียบ สะอาดสะอ้านเหลือเกิน
เพราะคุณปู่จัดการทุกวัน
ผักสวนครัวก็เยอะแยะมากมาย
ทานผักที่ปลูกเอง กินไข่ที่เลี้ยงไก่เอง
คุณปู่คุณย่ามีความสุขที่สุด
เพราะที่เกาหลี ท่านอยู่ในอพาตเม้นท์
ถึงจะกว้างขวางแต่ก็ไม่มีบริเวณแบบนี้
ไม่มีธรรมชาติแบบนี้

ฌอนเองก็สนุกไปด้วย ได้เรียนรู้หลายอย่างเยอะแยะไปหมด

วันนี้วันเกิดคุณปู่
เราก็ต้องทำอะไรพิเศษ ๆ ให้ท่านหน่อย
เจบอกว่าอยากให้ฌอนทำเค้ก
เอาหล่ะสิ.. เค้กอะไรดีหล่ะ
เราก็คิด ๆ ๆ ๆ ๆ
โอเค..
คุณปู่ในความคิดฌอน ฌอนคิดว่าท่านเป็น โอลแมคโดนัล had a farm ตลอด
ดังนั้น เราก็ทำธีมโอลแมคโดนัลก็แล้วกัน
เน้นว่าให้มี "ไก่" ด้วย เพราะคุณปู่รักไก่มาก ๆ
ว่าแล้วลงมือเลย เชฟฌอน
(วุ่นซะไม่มี)

อุปกรณ์ต่าง ๆ

ฌอนวุ่นกับจะกินครีมนี่หล่ะ
ขอกินตลอด จนต้องบอกว่าครีมจะไม่พอแต่งหน้าเค้กนะลูก

ครีมเค้กคราวนี้เป็นโยเกิร์ตครีม (ทำเป็นครั้งแรก อร่อยดี)

เสร็จไปขั้นนึง

เราต้องการต้นหญ้า
ก็ใช้ไอซิ่งสีเขียวกับหัวบีบต้นหญ้า


ฌอนเลือกสีส้มกับสีแดงให้แม่


เกือบสำเร็จแล้วจ้า

เย้ ~~~

เสร็จปุ๊บ ก็ซ้อมร้องเพลงวันเกิด
บรรยากาศเมื่อคืนนี้

ฌอนกำลังอธิบายผลงานตนเองอยู่
มีอะไรบ้างอยู่บนเค้ก

เจจุดเทียน

ฌอนร้องเพลง และเป่าเค้กพร้อมคุณปู่ แถมจุ๊บตบท้าย

ตัดเค้ก
ฌอนบอกว่าจะกินตรง sticky mud (โคลนสีน้ำตาล)

ป้อนคุณปู่ (แอนด์ คุณย่า)
อ้อ นิดนึง
ตอนเช้าตรู่ ฌอนหอบของขวัญ (ที่ใหญ่เกินตัวมาก ๆ) ไปให้คุณปู่ถึงเตียง
พลางร้องเพลงวันเกิดครั้งนึง (ร้องไม่รู้กี่ครั้งแล้วเนี่ยะวันนี้)
แล้วก็เปิดของขวัญกัน
:)
Making Baby 2

ทุก ๆ เช้า ฌอนจะมีกิจวัตร 1 อย่าง นั่นก็คือ ไปอุ่นเครื่องรถยนต์กับแม่
เปิดฮีทเตอร์ในรถให้รถอุ่น แล้วเปิดประตูบ้าน
เดี๋ยวนี้มีเพิ่มมาอีก 1 อย่าง นั่นก็คือ ตรวจไข่ตก ><

อุปกรณ์ให้คุณแม่ ก็มีถ้วย
(สภาพเพิ่งตื่นตอนเช้า)

และก็ที่ตรวจ

นั่งดูผลกันสองคนแม่ลูก
ที่น่ารักก็คือ ฌอนจะรู้จักชื่อน้องแล้วนะ
คือคนที่สองเนี่ยะ เรามีชื่อแล้ว มีมาเกือบปีแล้ว แต่ยังไม่ได้ปล่อยให้ตัวเค้ามา
เรากับเจเท่านั้นที่จะเรียกชื่อ แต่ยังไม่บอกว่าชื่ออะไรนะคะ แฮ่ะ ๆ
เอาเป็นว่า ขึ้นต้นภาษาอังกฤษ อักษร s เหมือนฌอน (sean) ก็แล้วกัน
หลังจากที่เราเริ่มปล่อยกันเดือนนี้
ก่อนหน้านี้สองเดือน เราก็เริ่มเอ่ยชื่อ S.. ให้ฌอนบ่อย ๆ
ฌอนก็เริ่มรู้จักชื่อนี้
บางทีแม่ถามว่า เราไปเที่ยวกัน จะให้ใครไปบ้าง
ฌอนก็บอกว่า คุณปู่ คุณย่า.. ตบท้ายด้วย S...
บางทีก็ส่อแววพี่ชายที่แสนดี
แม่ถามว่า รัก S.. มั้ย
ฌอนบอกว่า โน
555
anyway
ตอนเราดูผลเทสกัน
ฌอนก็ถามว่า มัมมี๊ S..coming ?
น่ารักมากกกกกกก
แม่ก็บอกว่า โน not coming
ฌอนก็จะไปบอกเจว่า แดดดี้ S..not coming
555
(แดดดี้แอบดีใจ อุ๊ยดี ไอไม่เหนื่อยแฮะวันนี้)
วันนี้อัพเดทเท่านี้จ้า
สุขสันต์วีคเอ็นนะคะ
ไว้ค่อยมาอัพต่อจ๊ะ
ขอบคุณสำหรับคอมเม้นท์และมิตรภาพใหม่ ๆ ด้วยนะคะ
ถ้ามีเวลาจะคลิ๊กไปทักทายทันทีค่ะ
:)
facebook

